De invloed van affiniteit van verpakkingsmaterialen van papier-kunststof-composietzakken

Het verpakkingsmateriaal voor de papieren plastic composietzakken omvat een papierlaag en een verzegelde composiet plastic filmlaag, waarbij de plastic filmlaag bedekt is met parelmoerpigment of bedekt is met metaal. Het materiaal heeft een zuiver wit uiterlijk en stelt weinig eisen aan papier, waardoor offsetdruk van papier-kunststofcomposietmaterialen op kunststofoppervlakken mogelijk wordt gemaakt, met een kostenbesparing van ongeveer 25% vergeleken met bestaande papieren offsetdrukmaterialen; Vermindering met ongeveer 40% vergeleken met diepdrukpapier, kunststofcomposietverpakkingsmaterialen en met ongeveer 50% vergeleken met aluminiumpapiercomposiet offsetdrukproducten; Het offsetdrukoppervlak van dit materiaal heeft volle, heldere, gestructureerde en metallic kleuren, en kan ook printpatronen of anti-namaakmarkeringen toevoegen tussen de papierlaag en de plastic filmlaag. Papier-kunststofcomposietproducten vereisen een sterke hechting, een schoon, vlak en glad oppervlak, geen luchtbellen, krullen, geen filmverlies, geen afbladderen, enz. Er zijn veel factoren die de composietkwaliteit beïnvloeden, inclusief objectieve en subjectieve factoren. Het omvat omgevingsfactoren van de bedrijfslocatie (binnentemperatuur, vochtigheid, stof, enz.), evenals factoren van het product zelf (gebruikte inkt, papiersoort, afdrukmethode, enz.), en is nauw verwant aan de lijm, film en procesomstandigheden die worden gebruikt in papier-kunststofcomposiet, bedieningsmethoden en de structuur en technische prestaties van de lamineermachine. De chemische structuur van de samengestelde polypropyleenfilm zelf heeft geen actieve genen en is een apolaire stof met een slechte affiniteit voor lijm, waardoor problemen bij de oppervlaktehechting ontstaan. Het is dus noodzakelijk om een ​​coronabehandeling op de film uit te voeren om het oppervlakteproduct ervan onverzadigd te maken met dubbele bindingen en koolstofgroepen, zodat het oppervlak actieve genen kan hebben. Als gevolg hiervan neemt de oppervlakteruwheid van de film toe, wat gunstig is voor het aanbrengen van lijm. De verandering in de eigenschappen van het filmoppervlak na coronabehandeling, van niet-polaire stoffen naar polaire stoffen, is gunstig voor het verbeteren van de affiniteit tussen de lijm en de film.